Er was eens een stralende engel. Deze stralende engel had het heel druk met het helpen van vele mensen. Niks was de engel teveel en hij hielp duizenden mensen. De stralende engel was trots op de vele mensen die hij geholpen had en die nog steeds zijn hulp nodig hadden. Dat was immers wat een ware engel deed, vele mensen helpen.

Hij had het druk met het helpen van kleine en grote en gigantische problemen. Met zijn hulp konden de mensen weer verder, vooruit of waren ze in staat uit hun problematische situaties te komen. De stralende engel was zelfs zo goed dat hij al obstakels uit de weg haalde van de mensen voordat ze ze zelf konden opmerken. Voldaan kijk hij dan toe hoe de mensen, zich niet bewust van zijn harde werk, moeiteloos op hun pad konden verder gaan. Hij hielp anderen bij elke vraag om hulp en als ze zelfs maar aan hem dachten was hij er al direct. Dat was immers wat een ware engel deed, toch…..?

De mensen begonnen steeds meer te vragen. Verschillende van hen bleven steeds voor dezelfde dingen hulp vragen. Diep van binnen vond de engel dat vreemd, deze mensen hadden dit probleem toch al eens eerder opgelost? Hoe konden ze nu opnieuw in diezelfde situatie terecht komen?

De engel werd nog beter in obstakels opruimen lang voordat de mensen ze opmerkten. Maar het gevoel van blijdschap bij de engel bleef steeds vaker uit. Hij werkte met minder plezier. En hij straalde steeds een beetje minder. De blokkades die hij op voorhand oploste werden steeds complexer en de mensen wisten niet eens dat hij zo hard voor ze werkte. Hij had het zo druk, deed zo zijn best en werkte zo hard. Maar het leek wel alsof hoe harder hij werkte, hoe meer werk hij kreeg en hoe meer mensen hem nodig hadden. En op een dag voelde de engel dat hij misschien wel even helemaal geen engel meer wilde zijn. Vandaag zou hij vrij nemen.

Hij sloeg zijn armen over elkaar en keek toe hoe de mensen struikelden op hun weg. Het was moeilijk voor hem om niet in te grijpen, maar hij hield zich aan zijn besluit. Tot zijn verbazing zag hij dat de mensen uiteindelijk zelf ook weer verder hun weg konden gaan. Ze besloten zelfs soms een ander pad in te slaan. Een andere groep mensen bleef maar om zijn hulp roepen, zo vaak en zo hard dat ze niet eens in de gaten hadden dat hun probleem zelf op te lossen viel, of een enkel geval, al opgelost was. De engel haalde eens diep adem en vroeg zich af waarom hij het zo nodig had om anderen te helpen. De overtuiging dat dat is wat een ware engel behoort te doen, klopte dat eigenlijk wel…?

Er is nu een helder stralende engel die geniet van de mensen. Hij ondersteunt ze en geeft ze aanwijzingen zodat zij zelf hun situatie op kunnen lossen. Zodat deze mensen zelf ook gaan stralen. Hij is de engel die hij wil zijn!